BAdia urte batzuk daoneko nere aurrenengo biajia in nula. 18 urte bete nittuneko urte berezi eta gogor hartan izan tzan, fin de kursoko biajia ni mas ni menos, 13 eun autobusian sartuta europan zear. Ta biaje orrek aldatu zian biziya, ordundikan nere biziyan prioridadetako bat biajatzia izan da eta da gaur eun. Bidaiatziak momentu ikeragarrik eman dizkit, ametsetako jendian laun in naiz Salvador de Baian santero afrikar beltzan festa batetik hasita, Santiago de kuban Gladisen etxeko terrazako bukatze etzian konbersaziyo ikeragarri oik, o M´hamid eko gure launan familiko amona zan Gia 92 urteko amona Mali-arrakin itzein genunekua. Enfin, eztetla imajinature in nai biziya biajatu gabe.
Ta astero botatze deu primitiba ta euromillones, ez bizi ostentoso ta lujoso bat eameteko, ez, nai aña biajatzeko, ta nai deten leku guztita. Gaur eungo bizimodu puta honek limitatze gattu bai diruz eta bai denboraz, ta nere ilusiyo bakarra da paret oi botatzeik eukitzia. Ta nai detenian nai deten lekua jun al izatia… furgoneta 4×4 batian. Ezautze naunantzako betiko kontu iguala da, ba bai. Ta al detenian Afrika jungo naiz, ta al banu, eztakit etorriko nitzaken bueltan.
Zeoze ingo deula ba, lasai eoteko
